Konstytucje >> Konstytucja UE, Bruksela, 29 października 2004 r.

TYTUŁ IV

STOWARZYSZENIE KRAJÓW I TERYTORIÓW ZAMORSKICH

ARTYKUŁ III-286

1. Kraje i terytoria pozaeuropejskie, które utrzymują szczególne stosunki z Danią, Francją,

Niderlandami i Zjednoczonym Królestwem, są stowarzyszone z Unią. Lista tych krajów

i terytoriów (zwanych dalej „krajami i terytoriami”) zawarta jest w załączniku II.

Niniejszy tytuł ma zastosowanie do Grenlandii, z zastrzeżeniem szczególnych postanowień

zawartych w Protokole w sprawie szczególnych ustaleń dla Grenlandii.

2. Celem stowarzyszenia jest wspieranie rozwoju gospodarczego i społecznego krajów

i terytoriów oraz ustanowienie ścisłych stosunków gospodarczych między nimi i Unią.

Stowarzyszenie służy przede wszystkim sprzyjaniu interesom i pomyślności mieszkańców tych

krajów i terytoriów, w sposób prowadzący je do rozwoju gospodarczego, społecznego

i kulturalnego, do czego dążą.

ARTYKUŁ III-287

Stowarzyszenie ma następujące cele:

a) Państwa Członkowskie stosują w wymianie handlowej z krajami i terytoriami takie same

warunki, jakie stosują między sobą na podstawie Konstytucji,

b) każdy kraj lub terytorium stosuje w swej wymianie handlowej z Państwami Członkowskimi

oraz innymi krajami i terytoriami takie same warunki, jakie stosuje względem państwa

europejskiego, z którym utrzymuje szczególne stosunki,

c) Państwa Członkowskie przyczyniają się do inwestycji, których wymaga stopniowy rozwój

tych krajów i terytoriów,

d) w odniesieniu do inwestycji finansowanych przez Unię, udział w przetargach i dostawach jest

otwarty na równych warunkach dla wszystkich osób fizycznych i prawnych, które mają

przynależność Państwa Członkowskiego lub jednego z krajów i terytoriów,

e) w stosunkach między Państwami Członkowskimi oraz krajami i terytoriami prawo

przedsiębiorczości obywateli i spółek jest regulowane zgodnie z postanowieniami tytułu III,

rozdziału I, sekcji 2, podsekcji 2 dotyczącej swobody przedsiębiorczości oraz w zastosowaniu

procedur przewidzianych w tej podsekcji, jak również na niedyskryminacyjnych podstawach,

z zastrzeżeniem aktów przyjętych na mocy artykułu III-291.

ARTYKUŁ III-288

1. Cła na przywóz do Państw Członkowskich towarów pochodzących z krajów i terytoriów są

zakazane tak jak cła między Państwami Członkowskimi zgodnie z Konstytucją.

2. Cła na przywóz do każdego kraju lub terytorium z Państw Członkowskich lub z innego kraju

lub terytorium są zakazane zgodnie z artykułem III-151 ustęp 4.

3. Kraje i terytoria mogą jednak nakładać cła odpowiadające potrzebom ich rozwoju

i uprzemysłowienia lub cła o charakterze fiskalnym, mające na celu zasilanie ich budżetu.

Cła określone w pierwszym akapicie nie mogą przewyższać poziomu ceł nałożonych na przywóz

produktów pochodzących z Państwa Członkowskiego, z którym każdy kraj lub terytorium

utrzymuje szczególne stosunki.

4. Ustęp 2 nie ma zastosowania do krajów i terytoriów, które z racji ich szczególnych

zobowiązań międzynarodowych, którymi są związane, stosują już niedyskryminacyjną taryfę celną.

5. Ustanowienie lub zmiana ceł nałożonych na towary przywożone do krajów i terytoriów nie

może powodować faktycznej lub prawnej, bezpośredniej lub pośredniej dyskryminacji między

przywozem z różnych Państw Członkowskich.

ARTYKUŁ III-289

Jeżeli poziom ceł mających zastosowanie do towarów pochodzących z państwa trzeciego

przy przywozie do kraju lub na terytorium może, uwzględniając zastosowanie artykułu III-288

ustęp 1, spowodować zakłócenia w handlu ze szkodą dla Państwa Członkowskiego, może ono

żądać od Komisji przedstawienia innym Państwom Członkowskim środków niezbędnych

do zaradzenia tej sytuacji.

ARTYKUŁ III-290

Z zastrzeżeniem postanowień dotyczących zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego

i porządku publicznego, swoboda przepływu pracowników z krajów i terytoriów do Państw

Członkowskich oraz z Państw Członkowskich do krajów i terytoriów jest uregulowana przez akty

przyjęte zgodnie z artykułem III-291.

ARTYKUŁ III-291

Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje jednomyślnie, na podstawie doświadczeń nabytych

w ramach stowarzyszenia krajów i terytoriów z Unią, ustawy europejskie, europejskie ustawy

ramowe, rozporządzenia europejskie i decyzje europejskie określające sposoby i procedurę

stowarzyszenia krajów i terytoriów z Unią. Ustawy europejskie i europejskie ustawy ramowe są

przyjmowane po konsultacji z Parlamentem Europejskim.