Konstytucja Niemiec

Artykuł 81

(1) Jeśli Parlament Federalny nie zostanie rozwiązany w przypadku

określonym w artykule 68, Prezydent Federalny może na wniosek Rządu

Federalnego za zgodą Rady Federalnej ogłosić stan wyższej konieczności

ustawodawczej w odniesieniu do projektu ustawy, który został odrzucony przez

Parlament Federalny, mimo że Rząd Federalny określił go jako pilny. To samo

obowiązuje wobec odrzuconego projektu ustawy, chociażby Kanclerz Federalny

powiązał ten projekt z wnioskiem przewidzianym w artykule 68.

(2) Jeśli Parlament Federalny po ogłoszeniu stanu wyższej konieczności

ustawodawczej odrzuci ponownie projekt ustawy albo uchwali go w brzmieniu

określonym jako nie do przyjęcia dla Rządu Federalnego, ustawę uważa się za

uchwaloną, jeśli uzyska ona zgodę Rady Federalnej. To samo obowiązuje, jeśli

projekt ustawy nie zostanie uchwalony przez Parlament Federalny w ciągu

czterech tygodni od ponownego przedłożenia.

(3) W okresie kadencji Kanclerza Federalnego może być w terminie sześciu

miesięcy od pierwszego ogłoszenia stanu wyższej konieczności ustawodawczej

stosownie do ustępu 1 i 2 uchwalony także każdy inny projekt ustawy odrzucony

przez Parlament Federalny. Po upływie tego terminu niedopuszczalne jest

ponowne ogłoszenie stanu wyższej konieczności ustawodawczej w okresie

kadencji tego samego Kanclerza Federalnego.

(4) Ustawa Zasadnicza nie może być na mocy ustawy, która została

uchwalona stosownie do ustępu 2 ani zmieniona, ani częściowo lub całkowicie

uchylona bądź zawieszona.